Geen Tokio, maar Goeree Overflakkee

Geen Tokio, maar Goeree Overflakkee

Mei 2025.             Geen Tokio, maar Goeree Overflakkee

Reisach, Kiefersfelden, Langenselbold, Uden, Rotterdam, Spijkenisse, Stellendam, Breda, Ooltgensplaat.                           1418 km

Van best koud rond het vriespunt tot vandaag, 24 mei, 28 graadjes.

Toch maar een keer achter de iPad om onze belevenissen weer te geven. Helaas is onze Japan reis gecanceld. Doha was onze tussenstop voor een paar dagen, met een heuse stadsrondgang. Dit leek ons gezien wat spanningen in het Midden Oosten minder geslaagd. Komt bij dat Qatar Airways niet meer vloog via Doha. Keurig netjes onze centjes van de vliegreis retour ontvangen. Toch gaan we het nog een keer proberen. Inmiddels hebben we voor midden september een rechtstreekse vlucht bij de KLM geboekt. Het moet toch een keer goed gaan!?

Nu we toch nog het e.e.a. te regelen hebben in Hollandia voor broerlief Henk, koppelen we daar de nodige uitjes aan. Allereerst rijden we via de ons bekende CP in Kiefersfelden naar Cobie in Langenselbold. Er wordt binnenkort verhuisd naar Nederland, also is er best wat op te ruimen en in te pakken. Vriend Klaus was spaarzaam op zijn spullen en kon maar moeilijk afscheid nemen van eigenlijk alles. Na  een paar dagen doorrijden naar Uden, alwaar we een theater voorstelling van Mart de Kruif bezoeken. Heel interessant hoe hij met Tijmen Dokter „Veldheren Historisch“ op de bühne brengt. Van Kaïn die Abel doodsloeg tot aan Oekraïne. In Nistelrode vinden we later op de avond een schattige CP bij een kippenboer, waar we een paar eitjes met tweeling dooiers krijgen. De dag erop is „Donutsdag“ in Barendrecht. We zijn er niet allemaal, maar het is gezellig als van ouds met een prima lunchadres. We overnachten in Spijkenisse bij een ons alweer bekende CP, met uitzicht op de Spijkenisserbrug waar de Groene Kruisweg overheen gaat. Hier ontmoeten we een oud collega, van 50 jaar terug, van An. Die woont daar 15 hoog met uitzicht tot de vuurtoren van Ouddorp als het donker is. De volgende dag, het is ondertussen 14 mei, rijden we naar Stellendam, naar de van Vlietjes. Altijd gezellig daar, also overnachten we twee nachtjes op de camping aldaar. Wel gereserveerd, het is immers Hemelvaartsweekend. Voor de temperatuur zit je liever thuis bij de haard, het is echt gewoon koud! Nu Goeree Overflakkee ons toch wel erg bevalt, met zijn vlakke wereld, rijden we nog niet naar Breda, maar vinden een kleine CP aan de zuidoostkant van het eiland bij Paviljoen Sluishaven. Ook hier weer veel windmolens die best wel veel herrie maken. Als je daar naast woont wordt je echt niet blij van die verduurzaamde stroom die dat oplevert. De dag die hier op volgt bezoeken we mijn oudste broer in Dordrecht. Een bezoek waar veel herinneringen van vroeger worden opgehaald. Een USB stick met bewegende beelden van mij, krijg ik cadeau. Het is gemaakt van oude super acht filmpjes, die onze pa vroeger maakte. We gaan het beleven. Hierna is dan Breda aan de beurt, alwaar we een paar dagen het e.e.a. te doen hebben. Ook Molenschot en de natuurbegraafplaats van An haar oudste vriendin bezoeken we in die week. Op zaterdag 23 mei gaan we naar Ooltgensplaat, waar aan de jachthaven een kleine CP is. Het reserveren ging verrassend snel en goed. Zo snel dat we vermoeden dat het niets gaat worden. Doch, het loopt gesmeerd, er is nog plaats voor ons in dit super rustige deel van het eiland, waar een sfeer heerst als ware het de 60er jaren in de vorige eeuw. Hier heeft de tijd echt stil gestaan. We lopen in het dorp langs het oude stadhuis, dat open is voor bezoekers. Wij naar binnen. Vrijwilligers in kleding van de 19de eeuw, heten ons van harte welkom en doen met verve vertellen hoe, wie, wat, hoe oud, waar en waarom het hier zo waanzinnig interessant is. Het raadhuis stamt uit 1616 en heeft vele rampen, waaronder de watersnoodramp van 1953 overleefd. Napoleon heeft er overnacht, vele leden van Oranje waren te gast, schout en schepenen vergaderden er, het deed dienst als Waag en er zijn nog drie originele gevangeniscellen. We zien het allemaal en maken een paar foto‘s, van o.a. de authentieke raadszaal, die nog altijd wordt gebruikt voor huwelijksvoltrekkingen. De vrijwilligers poseren graag voor een foto. Het weer is gelukkig echt zomers geworden. We tikken op 24 mei, eerste pinksterdag, de 28 graden aan en genieten van de rustige atmosfeer in het dorp. In het midden van het dorp staat een oude kerk waar rond om heen een heuse kerksingel loopt. De deur van de kerk staat open, also wij naar binnen. Is niet gebruikelijk dat bij een protestante kerk de deuren open staan. Het blijkt dat over een uur er een bijzondere kerkdienst begint met belijdenis kandidaten. We hebben een leuk gesprek met de koster die alle tijd neemt het e.e.a. te vertellen over deze Hervormde bondsgemeente, die wel bij de PKN is aangesloten. Het is een stijlvolle kerk, midden in het dorp. Op mijn vraag of dit de enige kerk van het dorp is, lacht hij en vertelt dat er nog vier zijn. En dat in een dorp waar nog geen 3000 mensen wonen. We wandelen na het kerkbezoek naar Fort Prins Frederik. De Fransen bouwden het tijdens de Franse overheersing rond 1810. Reeds in 1813 namen de inwoners van Ooltgensplaat het fort in beslag. De Fransen bliezen de aftocht. Al in de Spaanse tijd, rond 1600, was op deze plaats een verdedigingswerk. Tot na de eerste wereldoorlog was er militaire activiteit, maar in 1928 verloor het fort zijn militair strategische functie. Wel werden er voor, tijdens en na de tweede wereldoorlog mensen gevangen gehouden, zoals bijvoorbeeld de bekende NSBer Rost van Tongeren. Na de nodige horecadoeleinden raakte het fort in verval. Nu probeert de gemeente het fort te restaureren. Een heel verhaal tot nu toe. Wellicht de langste, maar dan wel van over een langere tijd. Ook niet al te spannend dit keer. We gaan nog een week verder in Nederland, er staan nog een paar dates op het programma en dan weer terug naar onze berg.