Door de lavawoestijn

Dag 13.      11 mei 2025.               Door de lavawoestijn

Skaftafell, IJsland - Vik, IJsland.                144 km.   Totaal: 2277 km

Prachtig IJslands weer, veel zon, max 10 graadjes, fris windje

We zien vanmorgen dat we op de camping op de A16 staan. Zonder file, het is niet druk op de camping. De camping is hier hartstikke nieuw en gebouwd voor 10x meer bezoekers dan er nu zijn. Grappig dat zowel douche en wasmachine/droger gratis zijn. Bijna altijd zijn dat extra kosten. We proberen het uit en dat gaat prima. De dag gaat ook fantastisch verder, het zonnetje lacht ons tegemoet, we gaan (na een bakkie koffie) er weer tegenaan. We gaan de grootste gletsjer van Europa langzaam gedag zeggen, want voorlopig blijft die in het zichtveld als we in westelijke richting rijden. De Vatnajökull gletsjer heeft een oppervlakte van 8300 km/2, wat zo groot is als Zuid Holland en Noord Brabant bij elkaar. De ijsdikte is tot 1000 meter. Het contrast met die ijsmassa kan niet groter zijn als we door de lava woestijn rijden. Een hele grote zwarte vlakte tussen de witte gletsjer en de oceaan. Tientallen kilometers lang. Even verder zijn de lavastenen bedekt met een dikke moslaag. Die laag is wel 10 tot 20 cm dik en gedijt erg goed op het poreuze lavagesteente. De rotspartijen die we daarna zien hebben mooie basaltzuilen. Het lijken wel orgelpijpen. De camping die op het oog hebben ligt mooi 15 km landinwaarts in de bergen, via een gravelpad te bereiken. Met nog 12 km te gaan staan we voor een hekwerk met een stevig slotwerk. Het schijnt dat de camping dicht is. Ook hier, helaas pindakaas. De camping gaat op 1 juni open. Daar gaan we niet op wachten, also doorrijden naar de volgende camping in het stadje Vik, een paar km verder. Er staan in het weiland bij dat dichte hek, een aantal schapen met kleine lammetjes. Leuk om nieuw leven te zien. Ik schiet er wat foto’s van. De camping in Vik is een groot terrein, aan de voet van een weelderig begroeide tufsteenrots met veel nestelende vogels. We vinden een plekje waar we makkelijk aan de stroom hangen kunnen. Zo sparen we onze gasfles en kunnen we elektrisch stoken, omdat we in IJsland onze propaan flessen niet vullen kunnen. Komt bij dat iedere camping wel stroom aanbiedt, maar ter plekke dit meestal erg beperkt is. Het wordt komende nacht wederom rond het vriespunt, also zitten we er lekker warmpjes bij vanavond. We lopen een stukje langs de rotspartij, zien een scholekster naar eten zoeken en zien de lupine vol in bloei staan. Prachtig zeggen wij, maar de IJslanders niet. De lupine plant is hier een onkruid wat zelfs de schapen niet vreten. Te bitter vinden ze. Als Bert en Marja zijn gearriveerd doen we in een coffeeshop een cappuccino en een americano en lopen nog door een kleding en souvenirwinkel die echt mooi spul verkoopt. Tot slot nog even een weetje. Wij kamperen bij de vulkaan Katla, die iedere 40 tot 80 jaar een uitbarsting heeft. De laatste was in 1918. Also oppassen. Het is een van de grootste en actiefste vulkanen van IJsland, verscholen onder een gletsjer.