Het lijkt Malbun wel

Dag 40.     7 juni 2025.       Het lijkt Malbun wel

Tørshavn, Faeröer  - Midvagur, Faeroër.        103 km.     Totaal: 5369 km.

Redelijk weer, Max 12 graadjes, beetje regen, bewolkt.

Na water bijvullen, potje legen, water lozen, gaat het langs AH en het tankstation. Grote verrassing aldaar. De diesel kost hier 95 euro centjes per liter minder dan op IJsland. Da‘s toch wel een verschilletje. Hierna rijden we naar het zuidelijkste puntje van het eiland, waar de Magnuskathedraal ruïne staat met een later gebouwde kerk ernaast en een aantal huizen met daken met graszoden. Het ziet er allemaal pittoresk uit. De bouw van de kathedraal dateert van rond 1300, het was voor de reformatie het geestelijke en culturele centrum van de Faeröer. Naast de kathedraal ruïne staat aan één kant de dorpskerk St. Olaf en aan de andere kant een 900 jaar oude houten boerderij. Een van de oudste ter wereld. Sinds de 17de eeuw ook door de zelfde familie Patursson bewoond. Een van de kamers van de boerderij was eens de werkkamer van de bisschop. Het oudste deel van de aan elkaar gebouwde blokhutten (Stokkastovur) stamt uit de tijd voor 1350. Na dit bezoek rijden we via Tórshavn in noordelijke richting, stijgend tot 380 meter. We zien hier tientallen windmolens die ook de Faeröer sinds een paar jaar van groene stroom voorziet. Even verder is er een prachtig uitzicht over een fjord en voert de weg verder door een van de vier tol tunnels, naar het naast gelegen eiland Vágar. Via een paar dorpjes en het enige vliegveld van Faeröer rijden we naar het puntje noord-west, Gásadalur. Een dorp waar 13 mensen wonen in een dal dat eerst sinds 2007 via een tunnel is verbonden met de rest van het eiland. Het dorp met een bergketen driekwart er omheen doet mij zeer sterk denken aan Malbun uit Liechtenstein. Daar waar in 1975 de liefde voor de bergen bij ons ontstond. Een zelfde stuk moeten we hierna weer terug rijden. Dat gaat niet anders op deze eilandengroep met 18 eilanden, waarvan er 17 bewoond zijn. De uitzichten op de eilandjes, rotspunten in zee en dorpjes met veel huizen met groene gras daken, alles doet idyllisch aan. De hostel en camping is minder idyllisch. Een kleine parkeerplaats en een stukje grasveld voor tentjes met wat oude meuk om ons heen. Er is wel een soort woonkeuken voor de tenters. Wij doen daar ook onze team bespreking.