Bezoek aan Himba dorp

Donderdag 2 november 2023.   Bezoek aan Himba dorp

Dag 27.  Kamanjab, Namibië - Omandumba, Namibië.         406 km.   Totaal: 5190 km.                                                                                                     We beginnen koel, maar het wordt vanmiddag 36 graadjes.

Om half acht vertrekken we in konvooi naar een Himba dorp in de buurt. Deze wonen en leven nog volgens traditie‘s die honderden jaren oud zijn. Er zijn alleen vrouwen en kinderen. De mannen zijn op het veld met de dieren. Ook oudere vrouwen ontbreken. De Himba’s dragen weinig kleren. Ik voel mij een beetje in een goed opgezet schouwspel. We mogen alles fotograferen. De vrouwen begroeten ons met een mooie act, maar spreken geen Engels. Er is een gids die ons vertelt hoe de Himba‘s leven, slapen, werken en hun tradities in leven houden. Bijzonder is zeker dat men zich niet wast, maar elke dag insmeert met een soort fijn gemaakte oker vermengt met dierenvet, dat hun huid een rode tint geeft. Het werkt ook nog tegen muggen en houdt haren weg. Himba’s hebben de vreemde tradities bij kinderen van 12 jaar de vier ondertanden eruit te slaan. Alle Himba’s leven dus zonder deze tanden verder. Aan het eind van het bezoek kunnen we door hun gemaakte armbanden en andere sieraden kopen. Zie het maar als een stukje ontwikkelingshulp. Of het allemaal origineel is, ik weet het niet. Maar we helpen ze toch een beetje verder. Opvallend is wel dat de Himba‘s als weinige Namibiërs hun traditionele natuurgodsdienst aanhangen. 91 % van de Namibiërs noemt zich christen. Missionarissen hebben wel met erg veel vlijt hun werk gedaan in Namibië. Na dit bezoek gaat het 150 km terug naar Outjo, alwaar we weer goede koffie drinken en lunchen. Hierna nog even 250 km zuidwaarts, alwaar we als slotstuk van vandaag 45 km schotterweg rijden. En wel  van de slechtste soort. Het eerste stuk rijden we kilometers lang langs een soort krottenwijk van kleine hutjes van golfplaten. Het landschap daarna doet denken aan het wilde westen, Kazachstan, Iran en Marokko door elkaar. Heuvelachtig, met af en toe rotsformaties van graniet. Daar staan we nu tussen. Het zijn soms ingewikkelde dagen, binnen 12 uur zien we traditioneel wonende mensen als Himba’s, alle denkbare westerse luxe in de steden en een krottenwijk met grote armoede. Nu kijken we in het pikkedonker tegen een sterrenhemel met ongekend veel sterren.